یه سری چیزا هم مهارت‌های عمومی انسانیه.

توانایی ارتباط برقرار کردن با دیگران، ابراز احساسات، پول درآوردن، پختن غذا برای اینکه از گرسنگی نمیره، انتخاب میوه‌ی خوب در میوه‌فروشی، چونه زدن توی ترمینال سر قیمت تاکسی، یه مقدار سواد دخل و خرج و سرمایه‌گذاری، درست کردن یه سری چیزا توی خونه وقتی خراب میشه، یا معادلش: پیدا کردن متخصص مطمئن و ...

اینا بنظرم مهارت‌های وابسته به جنسیت نیست، اگر انسانی هستید که در عصر حاضر زندگی می‌کنید باید یه حداقلی از اینا رو بلد باشید. برای فهم اینا هم لازم نیست کورس مردشناسی/زن‌شناسی ببینید و سخن بزرگان بخونید، به عنوان یک انسان در جامعه زندگی کنید، مشخصه نیاز دارید به اینا.

@sah

می‌دونم البته چرا. یعنی یه حدس‌هایی دارم. نقش‌های سنتی در جامعه‌ی امروز -اون هم طی مدت نسبتاً کوتاهی- متزلزل شدن. کسایی که خودشونو با اون نقش‌ها تعریف می‌کردن (به لحاظ فرهنگی و خونوادگی)، حس می‌کنن خودشونو گم کردن. ولی بنظرم الکی آبسشن زیادی دارید با این موضوع. برای هر مردی با هر مدلی، و هر زنی با هر مدلی، دوستانی پیدا میشن که همون‌جوری که هست ازش خوششون بیاد، و همسری که همون‌جوری که هست رو دوست داشته باشه. بیخود به خودتون فشار میارید که شبیه یه سری استریوتایپ بشید، آخر هم میشید مثل اون پرنده‌هه که راه رفتن خودشم یادش رفت. در اصالت و خود بودن زیبایی‌ای هست که در هیچ کمال موهومی نیست. راحت باشید. وقتی راحت هستید، مطبوع‌ترید.

47

آره، به ذهنم رسید که مطلوب‌تر بودن توی دهه‌ی سوم رو می‌شه غیرجنسیتی هم نگاه کرد.

من تصورِ سریعی که راجع به دختر و پسرم هم دارم اینجوریه که مهارت‌های هر دو جنس توشون باید باشه. (البته بازم بعضی مهارت‌ها برام پررنگ‌تر هستن برای یه جنس خاص.)

مرتبط با پررنگ‌تر بودن برای جنس خاص بیانم این شکلی می‌شه:

https://mynevisa.ir/p/14608

شاید یه معنیش این باشه که اگه به طور کلی مهارت‌هات پایین باشه، اون بخش مربوط به جنسیتت دردش بیشتره. یه بخشیش هم به خاطر اینه که انتظار جامعه ازت بیشتر اون بخشه.

7
sah
@sah

۴ روز پیش

آره توصیف درستیه این چیزی که توی بخش آخر گفتی. این یه واقعیتیه که انتظارات جامعه از هر جنسیت رو نمیشه کاملا ایگنور کرد. بهرحال ما در شبکه‌ای به نام اجتماع زندگی می‌کنیم و نیروهایی که توی این شبکه هست لاجرم روی ما تاثیر می‌ذاره. هر قدر هم نظر خودمون متفاوت باشه و حتی نظراتمون با هم دیگه و با شکل زندگیمون سازگاری درونی داشته باشه، باز یه درجه‌ای، هر چند مختصر از سازگاری بیرونی رو هم نیاز داریم. یا سازگاری یا توان تاب‌آوری ناسازگاری.

من اگر یه روز فرزندی داشته باشم، سعی می‌کنم در مواردی که سازگاریه درسته، به سمت سازگاری تشویقش کنم تا اونو یاد بگیره، و جایی که بنظرم درست نیست یا لازم نیست، به سمت ترکیب «سازگاری حداقلی» ۲۰٪ و «تاب‌آوری ناسازگاری» ۸۰٪. البته این طبیعتاً تزه و در عمل هیچ تضمینی نیست که موفق شم 😂

4
0 لایک0 بازنشر0 نقل‌قول