یه سری چیزا هم مهارتهای عمومی انسانیه.
توانایی ارتباط برقرار کردن با دیگران، ابراز احساسات، پول درآوردن، پختن غذا برای اینکه از گرسنگی نمیره، انتخاب میوهی خوب در میوهفروشی، چونه زدن توی ترمینال سر قیمت تاکسی، یه مقدار سواد دخل و خرج و سرمایهگذاری، درست کردن یه سری چیزا توی خونه وقتی خراب میشه، یا…
میدونم البته چرا. یعنی یه حدسهایی دارم. نقشهای سنتی در جامعهی امروز -اون هم طی مدت نسبتاً کوتاهی- متزلزل شدن. کسایی که خودشونو با اون نقشها تعریف میکردن (به لحاظ فرهنگی و خونوادگی)، حس میکنن خودشونو گم کردن. ولی بنظرم الکی آبسشن زیادی دارید با این موضوع. برای هر مردی با هر مدلی، و هر زنی با هر مدلی، دوستانی پیدا میشن که همونجوری که هست ازش خوششون بیاد، و همسری که همونجوری که هست رو دوست داشته باشه. بیخود به خودتون فشار میارید که شبیه یه سری استریوتایپ بشید، آخر هم میشید مثل اون پرندههه که راه رفتن خودشم یادش رفت. در اصالت و خود بودن زیباییای هست که در هیچ کمال موهومی نیست. راحت باشید. وقتی راحت هستید، مطبوعترید.
