دیروز نویسا رو از خودم دور کرده بودم، البته به معنای دوستنداشتنش نبود. به معنای این بود که تسکهام بین دو نفر که اون دو نفر هم خودم باشم، تقسیم شده و حداکثر وقتم رو به کار کردن گذروندم.
بین هر ۳تا تسکی که انجام میدادم، یه سر به اینجا، بعد اپلیکیشن بله و بعدم تلگرام میانداختم واسه اینکه منتظر بودم آدمها پاسی که قبلا بهشون داده بودم، بهم برگردونن.
به ایتا و اینستاگرام نرسیدم اصلا. الانم قرار بود ۲۰ دقیقه بشینم پشت لپتاپ که شد ۴۵ دقیقه و اون همه سکوتی که در طول روز ذخیره کردم، توی نویسا خرجش کردم :)
