۱. اون حسِ انباشتِ ایدههای جدید برای نویسا به صورت هفتگی، و ۲. شوقی که مثل افزایش فشار بخار زودپز توی قلبم حسش میکنم و ۳. حرکتی که وقتی به حد کافی میرسه ایجاد میکنه و ۴. لحظهای که آپدیت رو منتشر میکنم بعد از ساعتها با ذوق و دقت کامل کردنش >>>>>>
بامزه اینه که قشنگ تدریجی و پلهای اتفاق میافته هر مرحلهش و با قلبم به خوبی حس میکنم مراحل مختلفش رو.
و جالبه که چقدر قدرتمند و بهینه است. بدون اینکه نیاز باشه چیز خاصی روی کاغذ بنویسم یا محاسبهی خاصی بکنم یا خودم رو هل بدم برای انجام دادنش، خیلی روون و درست پیش میره همهچی.
واقعا تجربهی غریب و تاملبرانگیزیه برام. و خیلی بزرگتر از ساختن اینجا میتونه امتداد داشته باشه و تجربهش کنم در آینده ایشالا.