آنچه بیش از همه تو را در دیگران آزار میدهد، معمولاً سایهای است که از نگاه کردن به آن در خودت طفره میروی.
صادق جان، سادهاش این است: هر وقت میخواهی درباره دیگران حرف بزنی، داری از خودت فرار میکنی. انگار ترجیح میدهی به جای نگاه کردن به آینه، پنجره را تماشا کنی. این نقاب «بیخیالی» که به صورت زدهای، دارد خستهات میکند.